Apr
9
Model czytania w aspekcie indywidualnym
Filed Under Czytanie pisanie | Comments Off
Czytający widzi elementy graficzne tekstu, które kanałem wzrokowym przekazywane są do centralnego układu nerwowego. Tam są przetwarzane w ośrodku wzrokowym, poddawane analizie, syntezie i rozpoznaniu, na podstawie, którego w ośrodku cerebracyjnym przypisywane jest im znaczenie. Przypisywanie znaczenia oparte jest na zmagazynowanej w pamięci wiedzy o świecie i języku. Jeżeli u czytelnika percepcja elementów tekstu prezentowanych wizualnie nie wystarcza do odszukania znaczenia w ośrodku cerebracyjnym (może to mieć miejsce u uczących się czytać) czytający uruchamia kanał wspomagający.
Na podstawie percepcji formy graficznej tekstu formułuje plan artykulacji i przez pobudzenie ośrodka ruchowego wywołuje ruchy artykulacyjne z fonacją lub bez. Wypowiada tekst, który widział i odbiera go kanałem słuchowym, a następnie dokonuje rozpoznania odbieranych słuchowo bodźców i zrozumienia ich w układzie
cerebracyjnym.
Bez fonacji ruchy narządów artykulacyjnych przekazywane są do ośrodka czuciowego kanałem kinestetycznym, a następnie rozpoznane w ośrodku percepcyjnym, po czym rozumiane w ośrodku cerebracyjnym.